In de Zuid-Afrikaanse versie van Big Brother (Grote Loerbroer?) heeft één der mannelijke kandidaten op nogal onsmakelijke wijze een lamdronken vrouwelijke medekandidate bevingerd -tot zover geen nieuws-, dit wel met dien verstande dat dit gebeurde a) zonder dat het arme kind er nog enig weet van of verweer tegen had, b) een andere medekandidate hem herhaaldelijk vroeg hiermee op te houden, en c) (James, to the YouTube!) dit allemaal fijntjes ongecensureerd werd uitgezonden.
Deze knakker werd bovendien, door de kijkers -hopelijk omdat ze desbetreffende episode niet gezien hebben of ze nog aan het sparen zijn voor een langverhoopte lobotomie- naar de volgende ronde gestemd van het olijke televisiespel.
Dit leert ons dat:
- George Orwells pijnlijk brave ‘1984′ geen enkele relevantie meer heeft (schrappen van die verdomde leeslijsten)
- er slechts enkel geurige negervingers nodig zijn om mijlpaaltelevisie te maken. Vroeger was daar nog een hupse astronaut op gene zijde van een verre planeet voor nodig
- Endemol voor de moderne cultuurgeschiedenis belangrijker is geweest dan alle schilders, beeldhouwers en muzikanten samen
Nog een moderne mijlpaal: het eerste gokkantoor dat zware winsten uitkeert wanneer deze populaire deelnemer de finale wint – tégen het aangerande meisje.
Alvast ingediend bij mijn bookie als dé nieuw term in ons groot lexicon der cultuuruitingen: Big Raper. Ik neem ook alvast een optie op Assasination Island (passiemoord), Undercover Dover (liefdesduifjes publiek geroosterd) en Outback Luke (geen grappen hierover, dit is voor de betrokkenen al erg genoeg). Sterkte aan alle deelnemers.
