Margarita von Weiffellust

Ik zou het zwijgen van alle commentaar willen zijn. Het fluisteren in haar mooie oortjes. Kijk hoe haar minirokje opwipt, hier in Barcelona. In den vreemde te zijn, ver van huis, gebonden door God noch gebod.

Kijk, Margarita heeft haar lippen rond een Callippo. Lolita kust haar Ola-la-la.

Te smelten in deze hete zon.

De geur van bloemen, viooltjes, hier in Spanje. De paarse vlekken op het plaveisel. Links een zwerm mussen, rechts het kraken van een oudemannenheup. De auto’s die luider voorbijzoeven dan hun snelheid vereist.

Binnen staat een kleine koelkast met flessen ijswater voor de schoolgaande kinderen, die hier het einde van het drinkgelag van hun ouders afwachten.

In huis nummer 13 maakt Olivia zich op voor de komst van haar minnaar.

Op tien meter van mij staat nog steeds het kleine meisje Margarita. De haren van haar ranke moeder, en misschien ook wel haar langgerekte klaagzang.

In Barcelona maakt de avond zich op voor de streken van velen.