Introductio
Aan gindser kim gloort de heloranje zon. Het kwaken der eenden is nauwelijks merkbaar verdwenen in de eerste ochtendlijke stonden. Het riet ruist en een wasbeer peutert zich een weg tussen de voegen van de kinderkopjes op zoek naar vers insectenvoer.
Anachronismio
Langs de kant van de weg staat een half weggevreten reclamebord van Media Markt, groen uitgeslagen na een recente helse ozonpiek. In de smalle reep die de gracht vormt tussen de weg en het koeienlandschapje ernaast, ligt De Morgen van 25 januari 2023, nog in elkaar gevouwen alsof ze zich knus in een lekker zittende brievenbusgleuf waant.
Personagio
Michel tuurt in de weide de einder af met zijn verrekijker. Hij is een ridder met een polshorloge en in zijn rugzak een Blackberry, maar zijn paard is keurig beslagen door een oude smid en heeft oud-Middeleeuwse tooi om. De lange dagreis uit het Oosten heeft hem danig vermoeid.
Antecedentio
Er komt een dame voorbij met fuckme-botjes. Ze zwaait Michel vriendelijk gedag. Vastberaden kruipt Michel op zijn paard, om nader met haar kennis te maken. Vanonder haar koperen krullen kijkt ze Michel nu speels aan. Haar uitdagende houding stemt niet overeen met haar meisjesachtige, wat tuttige garderobe. Ze heeft een salamanderbeet op haar kuit. Michel ontwaart okselhaar dat bijgeknipt is.
Actiosatisfactio
Hun blikken kruisen zich niet als degens, maar omstrengelen elkaar als twee slangen die in beider staarten happen. Michel kleedt de vrouw langzaam uit. Zij vleit zich gewillig neder in het halfhoge gras. Michel bemint haar als een jonge schoolknaap. Onder zijn plukkende vingers kreunt zij al snel, als doet het ook wel pijn en vreest ze blauwe plekken of kleine bloeduitstortingen. Op Michels voorhoofd vormt zich een zilte druppel van de ingespannen concentratie.
Postcoïto
Meteen na de daad neemt de vrouw een spriet helmgras in de mond. Michel hijst zich terug in het harnas en zoekt zijn paard op. Hij kijkt niet achterom, maar weet dat een paar intense vrouwenogen in zijn rug branden.
Outroductio
De hemel kleurt stilaan azuurblauw. In het zwerk cirkelen nachtzwaluwtjes slaapdronken een strakke figuur. In galop kiezen paard en ruiter voor de onbestemde horizon die op hen wacht. Het is bijna middag en de vrouw herinnert zich haar afspraken. In het gras blijft de afdruk zichtbaar van haar volle bips, en de sierlijke kronkel van haar zonet nog sidderende rug
♣ Opgedragen aan Achille van den Branden, de sneltreinlezer.
