Dat de woorden in de liedjes die je zacht in gebroken Engels zingt, niet altijd correct zijn. Terwijl een traan over je wang het diepe dal naar beneden zoekt. Terwijl er een snee in je pols zit, waaruit een stroperig spoor van bloed langzaam een uitweg zoekt. Terwijl in je lange haar een flinke geut gal is beland. Terwijl je schoenen in het haardvuur branden. Terwijl sneeuwvlokken vallen uit een verder onbewolkte en zonnige hemel. Terwijl de moeilijke dagen nog moeten komen. Terwijl we weten dat ons afscheid nakend is. Terwijl je dochtertje eindelijk slaapt. Terwijl ook zij, na eeuwen van schreeuwen, eindelijk slaapt.
It’s all over now, baby blue
